تصنیف چهره به چهره جز ماندگار ترین تصانیف موسیقی ایرانی است. و در بین جاودانه های  استاد شجریان آثاری چون بهاریه و چهره به چهره جز تاریخی ها محسوب میشوند.

این تصنیف گوناگون گوش نواز خاص و عام بوده ولی بیشترین اجرا در غالب ساز و آواز چهره به چهره در آلبوم فریاد و تصنیف چهره به چهره در آلبوم چهره به چهره بوده است. ( جزء انتشارات رسمی )

اثری که میشنوید توسط گروه شیدا در سال 1356 حافظیه شیراز اجرا شده است.

گروه شیدا در سال 53 توسط محمدرضا لطفی تشکیل شد . مختصری از بیوگرافی هنرمندان این گروه را بخوانید :

محمدرضا شجریان ( آواز ) : متولد 1319 مشهد. در 1336 به دانشسرای مقدماتی راه یافت و دروس موسیقی را نزد آقای جوان فرا گرفت. همراه با همکاری در رادیو به کلاسهای مهرتاش راه یافت. بعد از آن با فرامرز پایور آشنا شد و ردیف های صبا را نزد او آموخت. شیوه طاهر زاده را نزد برومند آغاز کرد.و در طول زندگی با هنرمندان دل سوخته و بسیاری همکاری نمود . وی نشان پیکاسو را نیز دریافت کرده است.

محمدرضا لطفی ( تار ) : متولد 1325 گرگان . فراگیری موسیقی را با ساز تار از 15 سالگی آغاز نمود. و در هنرستان موسیقی جهت آموزش ثبت نام کرد. زیر نظر استاد برومند به مرکز حفظ و اشاعه موسیقی رفت و از محضر استادانی چون علی اکبر شهنازی میرزا عبد الله دوامی . یوسف فروتن و سعید هرمزی بهره گرفت.وی بنیان گذار گروه شیدا است و برای چند سالی هم  ریاست دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران را بر عهده داشته است.

عبد النقی افشارنیا ( نی ) : متولد 1330 و نوازنده خود آموخته نی می باشد. در رشته موسیقی از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شده است. فعالیت وی در گروه شیدا و عارف و ارکستر وزارت فرهنگ به طور مداوم ادامه یافته . همچنین کتاب آموزش نی تالیف وی است . و در نوازندگی جز خصلت های بی بدیل او  قدرت در جواب آوازها میباشد.

اسماعیل صدقی آسا ( عود ) : -

زید الله طلوعی ( تار )  : متولد 1325 گرگان. دیپلم خود را در همان جا گرفت. تار را نزد پدربزرگش غلامعلی چنگیزی فرا گرفت. وی پس از مدتی به تهران آمد و در هنرستان موسیقی ملی شبانه و بعد از آن در هنرستان عالی موسیقی به ترتیب نزد حبیب الله صالحی و علی اکبر شهنازی آموزش دید. بعد از آن با شیوه استاد برومند نیز آشنا گردید.

ارژنگ کامکار ( تنبک ) : متولد 1335 سنندج . نزد پدرش به فراگیری موسیقی آموخت . تا سال 54 فعالیت مختلف هنری خود را ادامه داد و سپس به تهران آمد. بعد از تحصیلات در دوران متوسطه وارد دانشگاه و در رشته نقاشی فارغ التحصیل شد. در سال 55 به رادیو آمد و فعالیت خود را با گروه شیدا از سر گرفت.

بیژن کامکار ( دف ) : متولد 1328 سنندج . موسیقی را نزد پدر آغاز کرد. تا سن 26 سالگی در سنندج ماند و همکاری خود را با رادیوی استان ادامه داد. در سال 53 به تهران آمد و در دانشکده هنر های زیبا ثبت نام کرد.همزمان وارد گروه شیدا شد. وی به عنوان ساز اصلی تار را برگزید اما به نوازندگی رباب . دف و تنبک نیز مشغول است. وی خوانندگی آثاری متعلق به هوشنگ کامکار را نیز بر عهده و در گروه عارف و گروه خانوادگی کامکار در داخل و خارج اجرا های متعددی داشته است.

پشنگ کامکار ( سنتور ) : متولد 1330 در سنندج . ردیف های صبا را نزد پدرش آموخت . مدتی در هنرستان سنندج تدریس نمود و با رادیو همکاری داشت. در آزمون باربد زیر نظر استاد برومند مقام اول را به خود اختصاص داد و 4 سال با رادیو تهران همکاری داشت. و یکی از اعضای مهم گروه شیدا به شمار میرفت.وی در تدریس سنتور و تالیفاتی راجع به آن سابقه ای دیرینه دارد.

هادی منتظری ( کمانچه) : در سال 1334 در کرمانشاه متولد شد. فراگیری سازش را نزد محمود مر آتی شروع کرد. وی از هنرستان موسیقی فارغ التحصیل شد و به دانشکده هنرهای زیبا راه یافت  و موسیقی علمی را زیر نظر استادانی چون برومند . لطفی . بهاری و شجریان آموخت. ار فعالیت های او  میتوان حضور در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی . کارمند مرکز سرود و نوازنده و آهنگسازی صدا و سیما را  نام برد.

درویش رضا منظمی ( کمانچه) : در توابع خرم آباد چشم به جهان گشود. دوران دبستان زیر نظر پدر و مادر بود و سپس برای فراگیری دوره متوسطه عازم شهر خرم آباد گشت. همانجا ذوق سرشارش نسبت به موسیقی تجلی یافت. در رادیو خرم آباد مشغول کار شد و علاوه بر نوازندگی ویلن کمانچه را نیز نزد صفدر قلی نوازنده کمانچه 4 سیمه  الشتر شروع کرد. سپس به طور مداوم 6 سال زیر نظر حسین یاحقی دایی پرویز یاحقی ردیف و نوازندگی را ادامه داد. طی گذران شاگردی اساتیدی چون برومند . معروفی . هرمز . فرهت و مسعودیه همکاریش را نیز با محمدرضا لطفی و مرحوم عمومی و فرهنگفر آغاز کرد. تا سال 57 با گروه شیدا ماند . بعد از آن قصد بازگشت به دیار را نمود. پس از تدریس در دیار خود باز به تهران باز گشت و کارشناسی ارشد را به اتمام رساند و جزء هیات علمی دانشگاه در آمد.

دستگاه این تصنیف نواست. دستگاه نوا یکی از هفت دستگاه  : شور . همایون  . ماهور  . سه گاه . چهار گاه . نوا و راست پنجگاه است. به عنوان جزئی از شور تلقی میشده . اما تفاوت  نت شاهد و ایست آن با شور به خوبی حس میشود.سبکی مابین حزن انگیز و شاد دارد. و مانند راست پنجگاه آثار اجرا شده ی  زیادی بر روی آن وجود ندارد. از نمونه های برتر اجرا در این دستگاه میتوان به همین تصنیف چهره به چهره و نی نوای استاد علیزاده اشاره کرد.

شاعر این غزل طاهره قر ة العین میباشد . زرين تاج برغانی قزوينی ، دختر ملا محمد صالح  قزوينی ، در سال 1195 خورشيدی  در قزوين به دنيا آمد. مقدمات علوم را نزد پدرش آموخت .  بعد به تحصيل فقه و اصول و کلام و ادبيات عرب پرداخت. آثار شيخ  احسايی و سيد رشتی را مطالعه کرد . عقايد سيد رشتی  بسيار روی او تاثير گذاشت . تا آنجا که او تصميم گرفت  به کربلا برود و سيد را ملاقات کند.  اما چون به آنجا رسيد،  سيد درگذشته بود. از آنجا به بغداد رفت و در سال 1225 خورشيدی به دستور سلطان عثمانی به ايران و قزوين رفت . بعد از 1 سال او مجبور شد به تهران برود. بعد به همراه عده ای از يارانش به " بدشت"  در شاهرود رفت  و در انجمنی  که  در آنجا بر پا شده بود به سخنرانی  پردا خت   . از آنجا به تهران و  بعد از مدتی به قزوين رفت .بعد از کشته شدن باب او را  دستگير کردند و به  تهران آوردند .  بعد از حادثه ی  تيراندازی به ناصرالدين شاه ،  در سال 1231  قره العين در ايران نخستين زنی بود که بی حجاب در برابر مردان ظاهر شد و با علما به بحث و مجادله  پرداخت. اکثر آثار نظم و نثر قره العين از ميان رفته است و فقط تعدادی نوشته های پراکنده و نامه به خط خودش برجای مانده است. وی پس از 36 سال زندگی   ،  به دستور شاه  و وزيرش در باغ ايلخانی  کشته  شد.

تاثیر اشعار طاهره از متقدمانی چون مولانا به شدت در غزل هایی چون چهره به چهره  نمایان است.

متن کامل غزل :